| تبليغات | X |
|
به نظر میرسد که قلب شهر ایستاده است,
و تنها صدای گام سربازان است که, در کوچه ها طنین می افکند. اما ما هراسی نداریم!!! چرا که در این سکوت, سر نیزه های قلم از کاغذ ها برخاسته و در برابر سینه استبداد,نشانه رفته است. ما تنها نبوده ایم.هیچگاه تنها نبوده ام... اینک تلاش و خروش خلق با سلاحی دیگر به یاری رسیده اند; دوستان!به آن کارگر حروفچین از من پیغام بفرستید: این حروف را آماده کن (( آزادی از راه میرسد.)) افتخار در خشک کردن قطره اشک است نه در جاری ساختن سیل خون .
بایرون برای شنا کردن در سمت مخالف رودخانه قدرت و جرات لازم است و الا هر ماهی مرده ای هم میتواند از طرف موافق جریان آب حرکت کند. اسمایلز به دنیا نیامدن بهتر از تعلیم نیافتن و نادان ماندن است زیرا جهالت ریشه همه بدبختیهاست. افلاطون کلیه جنایاتی که در طول تاریخ رخداده است بر اثر یک چیز بوده است;سو استفاده از قدرت. انگرسان هیچکس جز خود ما مسئول خوشبختیها و بدبختیهای ما نیست. زندگی برای همه کس عزیز است ولی برای مردمان بزرگ شرف از آن برتر است. وجدانت را مجبور نکن که نفهمد آنچه را که میبیند. مهم این نیست که چه کسی حکومت میکند مهم آن است که چگونه حکومت میکند. پوپر ریشه تمام مفاسد و معایب بشری تنبلی و خرافات و سر چشمه تمام فضایل و محاسن آدمی عقل و فعالیت است. تولستوی همه میخواهند بشریت را عوض کنند ولی دریغا هیچکس به این فکر نیست که خود را عوض کند...
اگر بنزین گرون شد و حتی سهمیه بندی شد مهم نیست چون هر کشوری که مثل ایران عزیز ما روی دریای نفت باشه با همچین مشکلاتی مواجه,خوب مگه چه فرقی بین امکانات ما و امکانات مردم اروپائی وجود داره؟ به غیر از اینکه حداکثر مدت انتظار اونها برای ترن و مترو و اتوبوس سه دقیقس وبرای ما کمی بیشتر!!!تازه همه با چشمای خودمون دیدیم که طرح سهمیه بندی بنزین عجب تاثیری روی ترافیک کلان شهرها گذاشت مگه نه؟؟؟؟؟؟
اگر طرح مبارزه با اراذل و اوباش انجام میشه حتما به خاطر آسایش من و شماست شک به خودتون راه ندید,حالا اگه گهگاهی مردمی که سرشون به کار خودشون گرمه به مثابه اراذل و اوباش در نظر گرفته میشن و باهاشون برخورد میشه این دیگه اشتباهات سهوی و شخصی مامورین اجراست مگه نه؟؟؟؟؟؟ اگر طرح مبارزه با بدحجابی انجام میشه حتما به خاطر حفظ شان و منزلت زن ایرونی ست, خوب وقتی همه مشکلات با پوشش اسلامی زن!برطرف میشه کجای این طرح سلطه جویی و سلطه طلبی و محدودیت. ها؟؟؟؟؟؟ آخه چقدر بی انصافید وقتی مرزهای غربی بطور کامل به روی قاچاقچیان مشروبات الکلی و اسلحه و ... بسته شده حتما به وقتش(دیگه زمان دقیقش به من ربطی نداره) مرزهای شرقی هم به روی ورود مواد افیونی و مخدر بسته خواهد شد مگه نه؟؟؟؟؟؟ من نمیفهمم چه لزومی داره موقعی که با حرف دل من و قصاب محلمون مسائل اقتصادی کشورمون تدوین و اجرا میشه یه تعدادی استاد دانشگاه و اقتصاددان بیکار!چرا بیخودی شلوغش میکنن تا مجبور بشن بعد از تقریبا شش ساعت با پوزخندهای مضحک از محل تجمع بیرون بیان آخه خداییش لزومی داره؟؟؟؟؟؟ بابا اینقدر نگید تحریم شدیم بیخیال تحریمهای اقتصادی و سیاسی و ... استعمارگران شرق و غرب و به خصوص آمریکای جنایتکار فقط و فقط فناوری هسته ای رو عشق مگه نه؟؟؟؟؟؟ چپاول و دزدی و قتل و جنایت هیچ رابطه منطقی با فقر و گرسنگی نداره این ذات انسانهاست که اونها رو به تباهی میکشونه نه نیاز اونها!!!مگه نه؟؟؟؟؟؟ دیگه عدل علی مگه به غیر از این بوده که داره تو کشور عزیزمون اجرا میشه(رئیس مجلس شورای اسلامی کشور که با مترو به محل کارشون تشریف بردند و وزیر کشور هم که میزان سهمیه بنزین اتومبیل شخصی خودشون رو ۲۶۰ لیتر در ماه اعلام فرمودند)نهایت بی انصافیه که مردم ایران عزیز با بدبینی و بزرگبینی به مشکلات نگاه کنند!!!حالا مگه چی شده به جز اینکه عملکردها کمی فقط کمی با حرفها و شعارها تفاوت داره;ما که تو عرصه های مختلف نشون دادیم ظرفیت و جنبمون خیلی خیلی بیشتر از اینهاست!!!!!مگه نه؟؟؟ از دست بوس میل به پا بوس کردیم لعنت به ما که ترقی معکوس کردیم گیرم که در باورتان به خاک نشسته ام
و ساقه های جوانم از ضربه های تبرهاتان زخمدار است!!! با ریشه چه میکنید؟؟؟ گیرم که بر سر این بام بنشسته در کمین پرنده ای پرواز را علامت ممنوع میزنید!!! با جوجه های نشسته در آشیانه چه میکنید؟؟؟ گیرم که میزنید!!! گیرم که میبرید!!! گیرم که میکشید!!! با رویش ناگزیر جوانه چه میکنید؟؟؟ تمام بغض قناری ها صداتو ترسونده اجاق کینه پاییزی گلاتو سوزونده تو اون ستاره خاموشی که خواب تو رو برده پیام سرخ شقایق ها تو قلب تو مرده چشات مثل شب بارونی, دلت پر از غم پنهونی مثل پرنده زندونی, بخون به نامه دل مثال تیغ گل زردم, یه شعر خسته پر دردم ببین که قایق امیدم, نشسته بی تو به گل غم غریب کدوم غروبی؟ که عطر پاییز گرفته بوی تنت نگات به سوی کدوم ستاره ست؟ که قلب پاره ست به زیر پیرهنت من و تو چله نشین این شب پر اندوهیم من و تو سایه غمگین غروب این روزیم چرا به سفره ما دیگر نشانی از نان نیست؟ به خاک غم زده شهرم نوید باران نیست؟؟؟
عشق یعنی مستی و دیوانگی
عشق یعنی با جهان بیگانگی عشق یعنی شب نخفتن تا سحر عشق یعنی سجده ها با چشم تر عشق یعنی سر به دار آویختن عشق یعنی اشک حسرت ریختن عشق یعنی در جهان رسوا شدن عشق یعنی مست و بی پروا شدن عشق یعنی سوختن یا ساختن عشق یعنی زندگی را باختن عشق یعنی انتظار و انتظار عشق یعنی هر چه بینی عکس یار عشق یعنی دیده بر در دوختن عشق یعنی در فراقش سوختن عشق یعنی لحظه های التهاب عشق یعنی لحظه های ناب ناب عشق یعنی: قطره و دریا شدن
عشق یعنی سوز نی آه شبان عشق یعنی معنی رنگین کمان عشق یعنی شاعری دلسوخته عشق یعنی آتشی افروخته عشق یعنی با گلی گفتن سخن عشق یعنی خون لاله بر چمن عشق یعنی شعله بر خرمن زدن عشق یعنی رسم دل بر هم زدن عشق یعنی یک تیمم یک نماز عشق یعنی عالمی راز و نیاز عشق یعنی با پرستو پر زدن عشق یعنی آب بر آذر زدن عشق یعنی چون محمد پا به راه عشق یعنی همچو یوسف قعر چاه عشق یعنی بیستون کندن بدست عشق یعنی زاهد اما بت پرست عشق یعنی همچو من شیدا شدن عشق یعنی قطره و دریا شدن عشق یعنی یک شقایق غرق خون عشق یعنی درد و محنت در درون عشق یعنی یک تبلور یک سرود عشق یعنی یک سلام و یک درود
((عشق آمدنی بود نه آموختنی))
که در گلزار ما این فتنه کرده است؟
چه درد است این چه درد است؟ چرا در هر نسیمی بوی خون است؟ چرا زلف بنفشه سر نگون است؟ چرا سر برده نرگس در گریبان؟ چرا بنشسته قمری چون غریبان؟ چرا پروانگان را پر شکسته؟ چرا هر گوشه گرد غم نشسته؟ چرا مطرب نمی خواند سرودی؟ چرا ساقی نمی گوید درودی؟ چه آفت راه این هامون گرفته؟ جه دشت است این که خاکش خون گرفته؟ چرا خورشید فروردین فرو خفت؟ بهار آمد گل نوروز نشکفت؟ مگر خورشید و گل را کس چه گفتست؟ که این لب بسته و آن رخ نهفتست؟ مگر گل نو عروس شوی مردست؟ که روی از سوگ و غم در پرده بردست؟ چرا خورشید در سوگ زمین است؟ چرا از خون یاران شرمگین است؟ بهارا!دامن افشان کن ز گلبن مزار کشتگان را غرق گل کن بهارا!تلخ منشین خیز و پیش آی گره وا کن ز ابر و چهره بگشای بهارا!خیز و زان ابر سبکروی بریز آبی به روی سبزه و جوی سرورویی به سرو و یاسمن بخش نوایی نو به مرغان چمن بخش
سبب گر بسوزد مسبب تویی...
تو زندگی تک تک افراد اتفاقات پر فراز و نشیبی رخ میده که باعث بروز مشکلاتی براشون میشه که البته ریشه و منشا و عامل بوجود اومدن خیلی از این مشکلات خود افراد هستند!!! از این مسئله که بگذریم,نوع نگرش و طرز فکر آدمها در قبال با مشکلات بوجود اومده جنبه پراهمیت قضیه است بعبارت دیگه اینکه فرد بتوونه در مهمترین لحظه بهترین تصمیم رو اتخاذ کنه و بهترین راه رو انتخاب کنه و عالیترین عمل رو انجام بده خیلی مهمه-که البته اغلب درچنین شرایطی شخص به دلیل تقابل عقل و احساس درونیش در تصمیم گیریش دچار شک و تردید میشه- اینجاست که نقش یه نفر که بتوونه از یک افق بهتر و از یک دید بالاتری به قضیه نگاه کنه و شخص موردنظر رو راهنمایی و کمک کنه بیشتر جلوه پیدا میکنه;یه نفر که آدم رودرک کنه و با خصوصیات روحی و احساسی اون کاملا آشنا باشه بعبارت بهتر:((یه دوست-یه یار-یه رفیق)) بهترین انتخابه! آزاده جان و پیام عزیز امروز درست یکسال از اون روزی که تصمیم سخت و سرنوشت ساز زندگیم رو گرفتم میگذره مطمئنا مسبب اون قضیه خودم بودم و هیچکس به اندازه من مقصر نبود ولی خوب خدای بزرگ همه بنده هاش رو دوست داره-حتی بنده سر تا پا تقصیری مثل من رو-بعد از اون اتفاق شما دو نازنین بودید که مثل خانواده خوب و مهربونم من و تنها نگذاشتید و برام قوت قلب بودید شما بودید که جمله:<<هر شکست پلی است به سوی پیروزی>>رو برام معنا کردید,حتی از شما یاد گرفتم که چطورخشم و غضب رو از خودم دور کنم,شما بودید که تو سخت ترین لحظات زندگیم یار و یاورم بودید و مشکل من رو مشکل خودتون پنداشتید. نمیدونم چطوری باید احساسم رو نسبت به شما بیان کنم ولی با تمام وجود ازتون ممنونم و همیشه خودم رو مدیونتون میدونم و آرزو میکنم که لیاقت این همه مهربونی و لطف رو داشته باشم... وقتی شب,شب سفر بود توی کوچه های وحشت وقتی هر سایه,کسی بود واسه بردنم به ظلمت وقتی هر ثانیه شب طپش هراس من بود وقتی زخم خنجر دوست بهترین لباس من بود تو با دست مهربونی به تنم مرهم کشیدی برام از روشنی گفتی پرده شب و دریدی... THE UNFORGIVEN New blood joins earth And quickly he's subdued Through constant pained disgrace The young boy learns their rules With time the child draws in This whipping boy done wrong Deprived of all his thoughts The young man struggles on and on he's known A vow unto his own That never from this day His will they'll take away What I've felt What I've known Never shined through in what I've shown Never be Never see Won't see what might have been What I've felt What I've known Never shined through in what I've shown Never free Never me So I dub thee UNFORGIVEN They dedicate their lives To running all of his He tries to please them all This bitter man he is Throughout his life the same He's battled constantly This fight man they see no longer cares A tired man then prepares The old man then preapers To die regretfully The old man here is me What I've felt me What I've known Never shined through in what I've shown Never be Never see Won't see what might have been Never free Never me So I dub thee UNFORGIVEN You labeled me I'll label you So I dub thee UNFORGIVEN نابخشوده خون تازه به این زمین می پیوندد و خیلی زود آرام می شود از راه دردی ننگ آلود پسرک قوانین آنها را می آموزد کودک با زمان ملحق خواهد شد این پسر چابک اشتباه کرده است از تمامی اندیشه هایش جدا مرد جوان تقلا می کند و تقلا می کند او می داند که با خود پیمانی دارد که از امروز هرگز اراده اش را از او نخواهند گرفت آنچه حس کرده ام آنچه دانسته ام هرگز به درون آنچه نشان داده ام ندرخشیده است هرگز نخواهم بود هرگز هرگز نخواهم دید نخواهم دانست چه ممکن بود وجود داشته باشد آنچه حس کرده ام آنچه دانسته ام هرگز به درون آنچه نشان داده ام ندرخشیده است هرگز آزاد نخواهم بود هرگز من نخواهم بود پس تو را نابخشوده لقب می بخشم آنها زندگی شان را وقف این کردند که بر زندگی او فرمان رانند می کوشد همه شان را راضی کند او همین مرد تلخ است در طول زندگیش نیز او همواره جنگیده است نمی تواند در این جنگ پیروز شود آنان خسته مردی را می بینند که دیگر اهمیت نمی دهد سپس پیرمرد آماده می شود برای پشیمان مردن آن پیرمرد من هستم آنچه حس کرده ام آنچه دانسته ام هرگز به درون آنچه نشان داده ام ندرخشیده است هرگز نخواهم بود هرگز نخواهم دید نخواهم دانست آنچه را که امکان بودن داشت هرگز آزاد نخواهم بود هرگز من نخواهم بود پس تو را نابخشوده لقب می بخشم تو به من لقب دادی به تو لقب خواهم داد پس تو را لقب می بخشم نابخشوده
معلم پاي تخته داد ميزد صورتش از خشم گلگون بود و دستا نش به زير پوششي ازگرد پنهان تساوي هاي جبري را نشان مي داد ولي آخر کلاسيها لواشک بين خود تقسيم ميکردند وآن يکي در گوشه اي ديگر « جوانان » را ورق مي زد . با خطي خوانا به روي تخته اي کز ظلمتي تاريک غمگين بود ، تساوي را چنين بنوشت
<< یک با یک برابر است>> از ميان جمع شاگردان يکي برخاست همیشه یکنفر باید به پا خیزد... تساوي اشتباهي فاحش و محض است به آرامي سخن سر داد . نگاه بچه ها ناگه به يکسو خيره شد معلم مات بر جاي ماند . و او پرسيد : اگر يک فرد انسان واحد يک بود ، آيا باز يک با يک برابر بود ؟ سکوت مدهشي بود و سوالي سخت . معلم خشمگين فرياد زد آري برابر بود . و او با پوزخندي گفت : اگر يک فرد انسان واحد يک بود اين تساوي زيرو رو ميشد . اگر يک فرد انسان واحد يک بود ان که زور و زر به دامن داشت بالا بود وان که قلبي پاک و دستي فاقد از زر داشت پايين بود حال مي پرسم يک اگر با يک برابر بود نان و مال مفت خوران از کجا آماده ميگرديد ؟ يا چه کسي ديوار چين ها را بنا ميکرد ؟ يک اگر با يک برابر بود پس که پشتش زير بار فقر خم مي شد ؟ يا که زير ضربت شلاق له ميگشت ؟ يک اگر با يک برابر بود پس چه کسي آزادگان را در قفس ميکرد ؟ معلم ناله آسا گفت : بچه ها در جزوه هاي خويش بنويسيد << یک با یک برابر نیست>>
بازم لازمه از سرکار خانم ((رئیسی)) که همواره با نظراتشون بنده رو راهنمایی کردند و همچنین این مطلب جالب رو که سروده آقای ((خسرو گلسرخی)) میباشد رو در اختیارم قرار دادند کمال قدردانی رو بجا بیارم. وطن يعني چه؟ يعني دشت صحرا؟
وطن يعني چه؟ يعني کوه دريا؟ يعني باغ بيشه؟ يعني کشت ريشه؟
يعني آب دانه؟ يعني شهر خانه؟ وطن يعني همه آب و همه خاک وطن يعني همه عشق و همه پاک به گاه شير خواري گاهواره به دور درد پيري عين چاره وطن يعني پدر مادر نياکان به خون و خاک بستن عهد و پيمان وطن يعني هويت اصل ريشه سرآغاز و سرانجام و هميشه وطن يعني محبت مهرباني نثار هر که داني و نداني وطن يعني نگاه هموطن دوست همانجايي که داني هموطن اوست وطن يعني قرار بي قراري پرستاري کمک بيمار داري وطن يعني هواي کوچه يار در آن کو دل شکستن هاي بسيار نگاهي زير چشمي عاشقانه به کوچه امدن با هر بهانه وطن يعني غم همسايه خوردن وطن يعني دل همسايه بردن وطن يعني زلال چشمه پاک وطن يعني درخت ريشه در خاک ستيغ و صخره و دريا و هامون ارس زاينده رود اروند کارون دنا الوند کرکس طاق بستان هزار و قافلان کوه وپلنگان وطن يعني بلنداي دماوند شکيبا دل دراتش پاي در بند وطن يعني شکوه اشتران کوه به درياي گهر استاده نستوه وطن يعني سهند صخره يکر صتيغ سينه در سنگ تمندر وطن يعني وطن استان به استان خراسان سيستان سمنان لرستان کوير لوت کرمان يزد ساري سپاهان هگمتانه بختياري طبس بوشهر کردستان مريوان دو آذر بايجان ايلام گيلان اراک و فارس خوزستان تهران بلوچستان و هرمزگان و زنجان وطن يعني خليج تا ابد فارس بهشتي چشم را گسترده در پيش ابو موسي مينو هرمز و کيش وطن يعني همه سازندگي ها رهايي از تمام بندگي ها بريدن دست غير از گردن نفت صلاي صبح ملي کردن نفت وطن يعني ز هر ايل وتباري وطن را پاسداري پاسباني وطن يعني دليرو گرد باهم وطن يعني بلوچ و کرد با هم وطن يعني سواران را سواري لرو کرد و يموت و بختياري همه يکجان و يکدل بودن ما به دامان وطن آسودن ما وطن يعني دلي از عشق لبريز گره باف ظريف فرش تبريز وطن يعني هنر يعني سپاهان حرير دستباف فرش کاشان وطن يعني کتيبه در دل سنگ تمدن دين هنر تاريخ فرهنگ وطن يعني همه نيک و به هنجار چه پندار و چه گفتار و چه کردار وطن يعني شب رحمت شب قدر شب جوشن شب روشن شب بدر وطن يعني هم از دور و هم از دير سده نوروز يلدا مهرگان تير وطن يعني جلال مانده جاويد ستون و سر ستون تخت جمشيد هزاران نقش و خط مانده در ياد صبا کلهر کمال الملک بهزاد نکيسا باربد افسانه و چنگ سرود تيشه فرهاد در سنگ سر و سرمايه هاي سرفرازي ابوريحان و خوارزمي و رازي به اوج علم و دانش رهنوردي ابونصر ابن سينا سهروردي به بحر عشق و عرفان ناخدايي عراقي رودکي جامي سناي وطن يعني به فرهنگ آشنايي در لفظ دري را دهخدايي وطن يعني جهاني در دل جام وطن يعني رباعيات خيام وطن يعني همه شيرين کلامي عفاف عشق در شعر نظامي وطن يعني نگاه مولوي سوز حضور نور در شمس شب افروز وطن يعني پيام پند سعدي زبان پيوسته در پيوند سعدي وطن يعني هوا و حال حافظ شکوه باور اندر فال حافظ وطن يعني تبيره دمدمه کوس طلوع آفتاب شعر از طوس وطن يعني شب شهنامه خواندن سخن چون رستم از سهراب راندن وطن يعني رهايي ز آتش و خون خروش کاوه و خشم فريدون وطن يعني زبان حال سيمرغ حديث يال زال و بال سيمرغ وطن يعني اميد نااميدان خروش و ويله گردافرينان وطن يعني لگام و زين و مهميز سواران قرآن و رخش و شبديز وطن یعنی گرامي مرز تا مرز وطن يعني حريم گيو و گودرز وطن يعني دل و دستي در آتش روان و تن کمان و تير آرش وطن يعني شبح يعني شبيخون وطن يعني جلال الدين و جيحون وطن يعني به دشمن راه بستن به اوج آريوبرزن نشستن وطن يعني دو دست از جان کشيدن به تنگستان و دشتستان رسيدن زمين شستن زاستبداد واز کين به خون گرم در گرمابه فين وطن يعني اذان عشق گفتن وطن يعني غبار از عشق رفتن نماز خون به خونين شهر خواندن مهاجم را ز خرمشهر راندن سپاه جان به خوزستان کشيدن شهادت را به جان ارزان خريدن وطن يعني هدف يعني شهامت وطن يعني شرف يعني شهادت وطن يعني شهيد آزاده جانباز شلمچه پاوه سوسنگرد اهواز وطن يعني شکوه سرفرازي وطن يعني ز عالم بي نيازي وطن يعني گذشته حال فردا تمام سهم يک ملت ز دنيا وطن يعني چه آباد و چه ويران وطن يعني همين جا يعني; ...ایران
...چو ایران نباشد تن من مباد. لازم میدونم همینجا از ((یار دبستانی من)) که با حسن نظرشون بنده رو سرافراز فرمودند و همچنین این شعر کامل رو در اختیارم قرار دادند قدردانی و تشکر کنم. |
درباره وبلاگ 
|
